Szczur Śniady (Rattus Rattus)

Zwany także dachowym, czarnym lub statkowym jest mniejszy od szczura wędrownego. Ciężar ciała dorosłego osobnika wynosi 80 - 300 g. Długość ciała wraz z głową wynosi 160 - 210 mm, ogona 160 - 250 mm, ucha 25-28 mm. Szczur śniady w porównaniu z wędrownym ma bardziej zaostrzony pyszczek. Jego długie, wyciągnięte ku przodowi ucho sięga zwykle połowy oka. Jednobarwny ogon jest z reguły dłuższy od ciała. Szczur śniady ma sierść z charakterystycznymi włosami przewodnimi, delikatniejszą niż szczura wędrownego. Ubarwienie jego bywa różne: wierzch ciała może być czarny lub szarobrunatny, brzuch łupkowo-szary lub białawy. Granica między barwą grzbietu i brzucha jest wyraźnie zaznaczona.

Pochodzenie

Szczur śniady pochodzi z południowo - wschodniej Azji gdzie tworzy liczne podgatunki.  Żyje niemal wszędzie. W Europie gnieździ się prawie wyłącznie w osiedlach ludzkich. Często można go też spotkać na statkach. W miastach upodobał sobie przede wszystkim górne części starych drewnianych budynków. Dobrze wspina się i skacze, a w razie konieczności - także pływa.

Biologia

Odżywia się przede wszystkim pokarmem roślinnym, zjada też bezkręgowce. Jest aktywny głownie o zmierzchu i przed wschodem słońca. Żyje w koloniach składających się z wielu osobników. Jest mniej płodny niż szczur wędrowny, ale w sprzyjających warunkach rozmnaża się przez cały rok. Ciąża trwa 20-22 dni. Samice rodzą w ciągu życia 4-5 miotów, z których każdy liczy po 2 do 9 młodych. Szczury rodzą się nagie i ślepe, oczy otwierają między 14-15 dniem, ssą matkę do 28 dni. Dojrzałość płciową osiągają po 68 dniach życia. Szczur śniady w niewoli żyje najwyżej 4 lata.

Szkodliwość

Wyrządza podobne szkody jak szczur wędrowny.

Naturalni wrogowie

Podobnie jak Rattus Norvegicus wrogami naturalnymi szczurów wędrownych są : kot domowy, kuny kamionki oraz sowy płomykówki.